Van de golven van Alimos tot het hart van Palaio Faliro
Er zijn plekken die niet alleen een bedrijf zijn, maar ook een hoofdstuk in het leven van een stad.
Al meer dan dertig jaar is Skipper's een begrip: een café, een bar, een toevluchtsoord voor emoties en verhalen die het karakter van de Atheense Rivièra hebben gevormd.
Vanaf de bescheiden start in september 1987 in de jachthaven van Alimos tot de wedergeboorte in september 2024 als "Skipper's on the Road" in Palaio Faliro, is de reis er een van veerkracht, passie en toewijding aan de zee.
De plek waar iedereen zich vandaag de dag zo goed aan herinnert, was destijds een kale, levenloze vuilstortplaats. Niemand geloofde dat een locatie daar, naast de vissersboten, zou kunnen overleven. Maar Giannis zag wat anderen niet zagen: een droompier. Samen met zijn broer Alexis begonnen ze aan de bouw van een kleine bar van 30 vierkante meter met een paar tafeltjes buiten en uitzicht op zee.
"We hebben geen architecten ingeschakeld", zegt hij. "Alles is met de hand gedaan, met vrienden, met passie. We wilden dat mensen binnenkwamen en het gevoel hadden dat ze aan boord van een schip stapten."
En dat is precies wat er gebeurde. Ankers, touwen, lantaarns die in de wind wiegden en houten oppervlakken die kraakten als een dek. En voor de pier stond een houten schip, de Varthalabau – met liefde gemaakt, met masten, zeilen en werkende kanonnen. Het was geen decoratie. Het was een statement. Het was de ziel van Skipper's.
In de jaren negentig kwam bij Skipper's een bonte verzameling mensen bijeen: van zeelieden en kunstenaars tot politici en sterren uit de Griekse filmwereld.
Veel politici en ministers bezochten de plek op discrete wijze, aangetrokken door de eenvoud en warmte van de plek.
"We hebben nooit onderscheid gemaakt tussen beroemd en onbekend", zegt Giannis. "Iedereen was gelijk. Dat hield de plek authentiek."
Voor veel Atheners werd Skipper's het decor voor liefdesverhalen. Zoals Alimos Online ooit schreef:
"Het is moeilijk om een stel uit de zuidelijke buitenwijken te vinden dat zijn eerste date niet bij Skipper's heeft gehad."
Onder de lantaarns, met het geluid van de tuigage en de golven, werden vriendschappen, romantiek en herinneringen geboren.
Geen enkel object werd meer met Skipper's verbonden dan het houten piratenschip 'Varthalabau' dat trots op de pier stond. Gebouwd van hout, een replica van de legendarische Bounty met masten en kanonnen, werd het een herkenningspunt van Alimos.
Elk jaar in oktober, op de verjaardag van de Slag bij Lepanto (1571), kwam het schip 'tot leven' om de slag opnieuw na te spelen, terwijl het in juni deelnam aan het Miaoulia-festival op Hydra, waarbij het verbranden van het Turkse vlaggenschip door Admiraal Miaoulis werd nagespeeld.
De meest onvergetelijke momenten waren de ongeplande:
Een kerstavond die rustig begon en eindigde met een feest tot 7 uur 's ochtends
Of de avond waarop Emir Kusturica, afgemeerd in de jachthaven, zijn gitaar pakte en voor de gasten speelde.
Of toen de Franse kano-kajak atleten op de Olympische Spelen van 2004 hun medailles kwamen vieren, een duik in de haven namen en zich na afloop lieten afspuiten om het zeewater en de champagne weg te spoelen.
"De beste feesten zijn degene die je niet plant", lacht Giannis.
In oktober 2022, na 35 jaar, hield Skipper's op te bestaan.
Met de aanstaande herontwikkeling van de jachthaven van Alimos is de oude houten locatie gesloten.
Athene was ontroerd.
Op de laatste avond stroomde de jachthaven vol met duizenden mensen. De lichten waren aan, de muziek speelde zachtjes...
“Vanavond is het tijd om hier afscheid te nemen, op de pier waar we elkaar voor het eerst ontmoetten…” — Athens Voice, 2022″),
Het was niet het einde. Het was een korte pauze voor een nieuwe reis.
Zoals NouPou.gr schreef:
“Skipper's is een mijlpaal, niet alleen voor Alimos maar voor heel Athene.
En zoals Alimos Online toevoegde:
"Skipper is nooit echt weggeweest. Het sloeg gewoon een nieuwe weg in – terugkerend met elk verhaal, elk liedje, elke lach."
Tegenwoordig zet Skipper's on the Road een 35-jarige traditie voort met hetzelfde respect, eenvoud en liefde voor de zee.
Het uitzicht is misschien veranderd, maar de ziel blijft hetzelfde.